Pomiar wibracji (drgań) przy pomocy ultradźwięków

Idea, że możliwe jest mierzenie wibracji przy pomocy ultradźwięków nie jest nowa, ale praktycznie nikt nie zajmował się tym tematem (znane nam są jedynie prace tego typu wykonywane przed wielu laty na Politechnice Wrocławskiej (zameldowano wtedy nawet patent). Zaproponowaliśmy zastosowanie tej metody w projekcie, wykonywanym dla Prof. Pawłowskiego z Katedry Foniatrii Akademii Muzycznej z Warszawy, w którym chodziło o pomiar drgań twarzy i czaszki śpiewaka. Metoda akustyczna ma kilka istotnych zalet:
1. Rodzaj powierzchni jest dla niej obojętny. 
2. Pozwala na pomiar ze stosunkowo znacznych odległości (nawet rzędu metrów). 
3. Zestaw urządzeń dla pojedynczego kanału jest znacznie tańszy niż w przypadku jedynej innej znanej metody, pozwalającej na pomiar z większej odległości - wibrometrii laserowej, co pozwala na stworzenie urządzeń pracujących z użyciem wielu kanałów - co pozwala na pomiar obrazu drgań. 
4. Możliwy jest pomiar bezwzględnej amplitudy drgań. 
Metoda ultradźwiękowa ma czułość podobną do innych metod i pozwala wykryć drgania o amplitudach rzędu 0.1 mikrometra.

Ma ona też wady, główna polega na tym, że jest ona wrażliwa na silne ruchy powietrza - co zmusza do ich unikania. Wygląda jednak na to, że da się to usunąć w przyszłości.

Nasze pierwsze urządzenia, zrealizowane przed laty opierały się na mierzeniu fazy ciągłej fali, odbitej od przedmiotu. W chwili obecnej dysponujemy produktem, opierającym się o metodę impulsową.